MerensForum.nl

Het forum voor Merensliefhebbers! Onderdeel van het Merens Stamboek Nederland
Het is nu do feb 22, 2018 6:52 am

Alle tijden zijn GMT + 1 uur [ Zomertijd ]




Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 27 berichten ]  Ga naar pagina 1, 2  Volgende
Auteur Bericht
 Berichttitel: Ups en downs...
BerichtGeplaatst: ma jan 26, 2009 10:10 pm 
Offline
Avatar gebruiker

Geregistreerd: do maart 22, 2007 10:26 pm
Berichten: 25
Woonplaats: Zutphen
Beste merens mensen,

Het is een tijd geleden dat ik iets van mij/Noor heb laten horen op het forum. Wel heb ik het wel en wee van jullie en jullie zwarte pareltjes gelezen. Eerlijk gezegd vond ik het nogal moeilijk te vertellen over Noor. Niet dat ik persoonlijk veel contact heb met mensen van het stamboek, maar toch, zo voelt het wel als je hier schrijft. Noor is nu bijna 2 jaar in mijn leven en elke keer gaat het met pieken en dalen. Een kort verslag. In het begin toen ze er net was (ze was toen 1 jaar) ging alles heel voorspoedig: wandelen, stilstaan met poetsen, hoefjes geven, bij haar nieuwe vriendinnen in de wei, echt prima. Tuurlijk merkte ik wel eens dat het een dagje minder ging: moeizaam meelopen, draaien met het poetsen enz. Maar dat is natuurlijk normaal bij een jong paard.
Na een paar maanden ging ze een keer stijgeren tijdens het wandelen. Op zich was ik daar niet zo van onder de indruk, want het bleef toen bij een keer en ik dacht dat ze ergens van was geschokken wat ik niet gezien had. Buiten wandelen werd een drama. Als ze liep was alles prima en draafde ze zelf heel goed mee. Alleen als ze stil ging staan deed ze dat bij voorkeur midden op de weg en dan duurde het soms een half uur om haar vooruit te krijgen! Gek werd ik er van, maar als ik bijvoorbeel strenger tegen haar deed ging ze achteruit lopen en van daaruit gaat stijgeren nog weer een stukje makkelijker. Mijn rust bewaren moest toch helpen, maar dan leek het soms of ze gewoon in slaap viel! Een hele poos was er niks aan de hand. Op een gegeven moment ging ze in de bak, als ik daar een paar rondjes liep, ook stijgeren. Toen begon ik zelf te twijfelen, wat deed ik fout? Zag ik iets over het hoofd waar ze bijvoorbeeld bang voor was, of was ze mij aan het uit proberen? Het ging steeds slechter. Voor mijn gevoel hielp alles wat ik probeerde te doen maar heel even. Als ik haar ging straffen was ze de eerste keer wel onder de indruk en bleef ze beduust staan en kon ik weer een paar weken door. Maar daarna als ik dat nog een keer deed, ging ze meteen weer omhoog en dat had ik niet verwacht, pffff, ik ben niet snel onder de indruk, maar als een 2 jarig paard vlak met haar hoef langs je hoofd gaat, ik begon toch de ernst van de zaak in te zien. De man waar Noor staat heeft ook eens met haar gelopen. Hij gooit gewoon zijn gewicht in de strijd en dan loopt ze redelijk mee. Ik wilde dat niet. Elke keer die strijd aan gaan, ik werd er doodongelukkig van en Noor volgensmij ook. Ook met het poetsen ging het steeds minder. Als ik haar hals wilde poetsen liet ze haar tanden zien en ze beet ook echt. Voorheen bleef ze altijd keurig staan, in ruststand en leek ze altijd te genieten van een poetsbeurt. Het kwam zo ver dat ik haar op een gegeven moment niet meer uit de wei durfde te halen. Ik was zo bang geworden. Niet zozeer van Noor, want als ik in de wei kwam was ze altijd heel vriendelijk iedereen zei ook dat het zon lief paard was..., dan dacht ik natuurlijk, ja zo wel. Ondertussen was ik hulp gaan zoeken. Das ook niet makkelijk. Ik kwam uit bij iemand notabene uit mijn woonplaats Zutphen. Bij hem had het meisje die op mijn vorige pony reed wel eens een free style cursus gevolgd. Het is een hele rustige man, maar wel heel duidelijk. Ik vroeg of hij wilde komen helpen. Nou goed, om een lang verhaal niet nog langer te maken: ik ben zo blij! Hij heeft een uurtje geholpen met Noor. Ik loop nu met haar op een andere manier zal ik maar zeggen, maar het werkt zo goed voor ons! Alle angst is weg, ik heb hem de kleren van het lijf gevraagd en Noor en ik zijn een stuk blijer. Ik loop nu buiten de wei (nog niet echt een weg over gestoken, maar dat komt snel, daar heb ik alle vertrouwen in) en het voelt heerlijk. Ik ben ook heel blij dat het hele probleem bij mij lag. Mijn houding t.o.v. Noor is veranderd, zij krijgt de duidelijkheid die ze nodig heeft, waardoor ze eigenlijk niet meer hoeft te stijgeren. Ook zei die man nog dat hij een veel moeilijker paard dacht te zien toe ik mijn verhaal door de telefoon had verteld. Hij zei dat ik een heel leuk paard had en dat ze heel fijn is om mee te werken. Dat is echt heerlijk om te horen! Nu kan ik weer met veel plezier op het forum zijn en veel meer genieten van m'n paardje. Binnenkort ga ik beginnen met 'loswerken' en longeren. Gelukkig wil diegene die mij heeft geholpen altijd weer komen, want ja, het is en blijft een jonge Merens he. Misschien ga ik dan echt wel deze zomer beginnen met rijden... fijn om daar naar uit te kijken en zo niet, ach dan wacht ik gewoon nog een jaartje, geen haast lekker genieten!

groetjes Jasmijn en p.s. ik ben heel benieuwd naar meer verhalen van

_________________
Merens-gek-geworden!


Omhoog
 Profiel  
 
 Berichttitel: Re: Ups en downs...
BerichtGeplaatst: ma jan 26, 2009 10:56 pm 
Offline
starter
starter
Avatar gebruiker

Geregistreerd: wo nov 21, 2007 10:41 pm
Berichten: 107
Woonplaats: Maasbommel
Hai Jasmijn!

Jee wat heb je een boel meegemaakt met je paard en wat herkenbaar!!! Die twijfel, dan ben je weer supertrots en helemaal verliefd op je paard en dan denk je dat het fout was om er aan te beginnen. Wat herken ik dat!! Misschien dat je wel eens wat van Sebastian en mij hebt gelezen hier op het forum.. Sebastian kwam hier als hengst toen hij anderhalf was. Hij wordt nu in april 3, even oud als jouw Noor dus. Sebas heeft maanden gehad toen hij net hier was dat het echt niet lekker liep tussen ons. Ups en downs inderdaad. Het stijgeren, happen, klieren en de dans ontspringen als hij wist dat ie de tweede keer een pets kreeg, inderdaad, kop omhoog en mis haha! Die periode heeft hij van zijn 1 1/2 tot zijn ruim 2de jaar gehad. Daarna, mede ook door de castratie en een meer duidelijke (dominante) opstelling van mijn kant kwam de ommekeer. Het is nu een lekker jong, braaf :D en gedraagt zich over het algemeen met vanalles netjes. Verzorgen, (sporadisch) op stal staan, hoefsmid, deken op/af, hoofdstel op, bit in, zadeldek, longeersingel om, meelopen/draven gaat allemaal keurig. Hij is ook gewoon ouder geworden. Maar, nu moet ook hij (nou ja moet, niets moet..) van het voorjaar aan de gang. Ik moet met hem de straat op, wandelen, maar daar zie ik ook wel tegen op. Tís een flinke kerel en als hij raar gaat doen ben ik natuurlijk nergens. Ik ga het maar proberen met ons superbrave Sproetje (116 cm) voorop en wat extra man erbij... En dan gaan we ook maar eens aan het grondwerken, longeren etc.
Ik merk de laatste tijd dat als ik wat van hem vraag hij zich wat narrig :twisted: gedraagt. Oren in de nek en weinig enthousiasme. Met een beetje kletsen en kriebelen trekt hij wel weer bij en gaan z'n oren weer naar voren, maar niet van harte.
Ik denk dat t heel verstandig is om hulp van een deskundige buitenstaander te zoeken zoals jij hebt gedaan. Ik ga dat ook doen bij de eerste paar keer longeren, want zijn gedrag van het niet leuk vinden maakt mij onzeker (ondanks veel ervaring met longeren, maar die paarden konden het al) en ik heb er moeite mee om hem van me af te krijgen op de longeercirkel. Hij wil alsmaar naar mij en daar heb ik nou juist zoveel in geinversteerd en nu moet ie van me af en dat lijkt hij niet te snappen. En dat vind ik weer zielig (wrsch fout :? ) Ik moet nu teveel zweep gebruiken en dat wil ik helemaal niet. Laat een vreemde het maar eens voordoen en misschien moet hij er gewoon even 3 keer doorheen ookal vindt ie het niet leuk.
Ik ben heel benieuwd naar jouw plannen en aanpak met het beleren van Noor. Het is leuk om het er met iemand over te kunnen hebben die een beetje in hetzelfde schuitje zit. Ga jij Noor zelf inrijden? Hoe doe je dat qua zadel, want ze groeien nog volop. Ik hoor wel eens zeggen dat als je zelf van plan bent om in te rijden (ik ook) dat je dan beter de eerste 3 x een vreemde erop kan zetten zodat hij evt ongemakken niet koppelt aan mij??
Nogmaals ik vind het leuk om van anderen die nu in het voorjaar met hun 3 of 4 jarige (de R-en en de S-en) aan de gang gaan hun belevenissen te volgen, dus schrijven he!
Enne Jasmijn, hoe groot is Noor nu denk je?
Succes en groetjes van Karin en Sebas!

_________________
Sebastian, ruim 4,5 jaar. Met 3 jaar zadelmak en sinds 4 jr bereden


Laatst bijgewerkt door Karin op ma jan 26, 2009 11:16 pm, in totaal 1 keer bewerkt.

Omhoog
 Profiel  
 
 Berichttitel: Re: Ups en downs...
BerichtGeplaatst: ma jan 26, 2009 11:05 pm 
Offline
***
***
Avatar gebruiker

Geregistreerd: do feb 03, 2005 12:22 am
Berichten: 1381
Woonplaats: Almere
Goh wat een verhaal zeg. Kan me best voorstellen dat je op een gegeven moment bang was geworden. Je zat in een neerwaartste spiraal, maar met doorzettingsvermogen en hulp te zoeken ben je toch weer verder gekomen. Heel goed van je. Chapeau!

Het is goed dat er iemand voor je is met verstand van zaken, zodat je van daaruit verder kan gaan en als je het alleen kan, en er een moment komt dat je weer vast komt te zitten, dan roep je zijn hulp weer even in. Het is heel goed om hulp te vragen, beter voor jou en voor je paard.

Hou je ons op de hoogte met je vorderingen. Evt. met foto's.

_________________
http://picasaweb.google.com/nance1970
http://bworms.come2me.nl/


Omhoog
 Profiel  
 
 Berichttitel: Re: Ups en downs...
BerichtGeplaatst: di jan 27, 2009 9:38 am 
Offline
**
**
Avatar gebruiker

Geregistreerd: do jan 12, 2006 10:12 pm
Berichten: 731
Woonplaats: haute Vienne Frankrijk
Dapper van je Jasmijn om je verhaal hier neer te zetten. Daar kunnen we allemaal van leren. Fijn dat je paard een fijn paard is en alleen duidelijkheid nodig heeft van jou. Goed dat je hulp bent gaan zoeken. Tja de merens ziet er zo schattig uit maar als wij niet duidelijk dominant zijn dan regelen ze het zelf wel. Ik ben net begonnen met twee bijrijders voor mijn paardjes en ik heb ze op het hart gedrukt dat er voorlopig niet te veel gekroeld en gepoetst mag worden. Ook dat ze zich niet in de luren mogen laten leggen door die schattige oogjes. Ze zijn helemaal weg van de paardjes en dat is goed. Maar jouw verhaal leert mij dat ik er toch even bovenop wil blijven zitten. Vooral als het om de jongste gaat want die wil graag puberen als ze de kans zou krijgen. Gelukkig is Vicky hoe jong ze ook is een goede ruiter en stevig. Groeten en met belangstelling volgen we je verhalen.

_________________
polie en hercule ----> in Frankrijk


Omhoog
 Profiel  
 
 Berichttitel: Re: Ups en downs...
BerichtGeplaatst: di jan 27, 2009 10:42 am 
Offline
starter
starter
Avatar gebruiker

Geregistreerd: vr apr 18, 2008 11:27 am
Berichten: 146
Woonplaats: Nijmegen
Super dat je het bent blijven proberen met je paardje en dat je er (met hulp) uit gekomen bent!

Rocky heeft 1x geprobeert met mij te klooien. Hij was in een speelse/opdringerige bui en wou de hele tijd met PIrat klooien. Aangezien we aan het wandelen waren (Pirat liep met Pie voor me) mocht dat niet. En in ene keer merk ik dat hij een halve stijger (hoeven waren ter hoogte van mijn knieën) richting mij deed, gewoon zo'n speelse stijger die ze naar elkaar doen als ze aan het spelen/klooien zijn. Ik heb wel zo'n brul (half van schrik) gegeven dat Pirat zo ongeveer op Pieke zat en Rocky de rest van de tocht als een lammetje achter me aan liep... Sindsdien geen andere incidenten, maar hij is dan al wel wat ouder (3, ik denk nu zelf 4?) En krijgt een goede opvoeding van Pirat. Verder is het echt een heel volgzaam mannetje, maar ja, hij moest het volgensmij gewoon een keer uitproberen.

Maar ga gewoon zo door! Je komt er waarschijnlijk beter uit dan dat je erin gegaan bent, en ik ben ervan overtuigd dat jullie straks een super koppeltje zijn!

_________________
Langenort school in middeleeuwse krijgkunst

Waar kennis ophoud begint het moddergooien


Omhoog
 Profiel  
 
 Berichttitel: Re: Ups en downs...
BerichtGeplaatst: di jan 27, 2009 6:33 pm 
Offline
starter
starter
Avatar gebruiker

Geregistreerd: za jan 26, 2008 7:13 pm
Berichten: 193
Woonplaats: Vlaardingen
Bijzonder knap van jullie!! Wat moet je je wanhopig hebben gevoelt..want de twijfels liggen dan altijd bij: Jezelf de 'schuld' geven...
Jammer dat je hier niet eerder je verhaal kwijt wilde..ik weet zeker dat er veel luisterende oren zouden zijn, zonder direct met goed bedoelde adviezen te komen, waardoor je soms nog meer gaat twijfelen, als je in zo'n moeilijke situatie zit.
Je hebt er heel goed aan gedaan, maar dat resultaat heb je zelf in handen, zelf gedaan! Petje af!

_________________
Mensen en dieren behandelen, zoals jezelf behandelt wilt worden..


Omhoog
 Profiel  
 
 Berichttitel: Re: Ups en downs...
BerichtGeplaatst: di jan 27, 2009 8:25 pm 
Offline
*
*
Avatar gebruiker

Geregistreerd: do okt 19, 2006 2:28 pm
Berichten: 419
Woonplaats: Eben Emael
Hey Jasmijn,

Goed van je om hulp te zoeken. Een Merens is echt zo'n paard die geen mensen nodig heeft, ze doen het zelf ook wel op hun manier. Ja ik herken wel het gedrag van Noor. Sauvage kan er ook wat van en ik moet heel consequent met haar zijn. Ik zoek ook vaak naar antwoorden en vraag andere mensen hoe en wat.
Je kunt het wel maar je moet even weten hoe, op welke manier. Lichaamstaal is soms heel belangrijk bij die jonge monsters. Longeren zie ik als een goede opstapper waarin veel geleerd wordt. Ik denk dat Sauvage in het begin heftig zal protesteren door te steigeren. Ik denk op het moment dat de afstand tussen haar en mij groter wordt. Ik zal het langzaam moeten doen.
Het boek van Lammert Haanstra vind ik duidelijk en leerzaam wat betreft het longeren zelf. Het aanleren zal wel niet zo gemakkelijk gaan als Lammert het beschrijft. Is wel een Merens hè..

_________________
Sauvage en Sauteuse (Chanty)


Omhoog
 Profiel  
 
 Berichttitel: Re: Ups en downs...
BerichtGeplaatst: wo jan 28, 2009 12:43 pm 
Offline
starter
starter
Avatar gebruiker

Geregistreerd: wo nov 21, 2007 10:41 pm
Berichten: 107
Woonplaats: Maasbommel
Hai Corinne en de anderen,

Ga jij van het voorjaar ook met Sauvage aan de gang? Leuk om te horen hoe we starks allemaal met onze jonge paarden aan de gang gaan.
En even over dat longeren... dat vind ik dus ook wat jij daar zegt over Lammert Haanstra en longeren. Ik heb zijn boek hier ook en het klinkt allemaal wel heel eenvoudig, maar precies de start met een jong paard wat de eerste keer mag beginnen, daar wordt nog geen halve regel aan besteed, behalve een helper erbij die het paard op de cirkel houdt. Ja........makkelijk, maar die helper moet wel ooit weg..... en dan snapt het paard het gelijk :roll: ???? Zo nee?
Ben benieuwd. Ik heb er wel zin in hoor :D !

gr Karin

_________________
Sebastian, ruim 4,5 jaar. Met 3 jaar zadelmak en sinds 4 jr bereden


Omhoog
 Profiel  
 
 Berichttitel: Re: Ups en downs...
BerichtGeplaatst: wo jan 28, 2009 2:13 pm 
Offline
Avatar gebruiker

Geregistreerd: do maart 22, 2007 10:26 pm
Berichten: 25
Woonplaats: Zutphen
Hoi allemaal,

Super om al jullie lieve en meelevende reacties te lezen! Echt, dat doet een mens goed. Stom om te zeggen, maar het is fijn om te horen dat ik niet de enige ben met 'problemen'. Het is inderdaad zo dat ik op een gegeven moment voor mijn idee alles al geprobeerd had en mensen in mijn omgeving ook zeiden 'probeer dit eens of dit'. Ik had dan het gevoel van ja, dat weet ik wel, maar ik moet iemand vinden die echt met een bepaalde methode werkt die mij ook aanspreekt. Ook over het steigeren had ik al zoveel verschillende 'oplossingen' gehoord. Dat ging van 'met een zweep tussen de oren slaan' tot 'heel hard je stem verheffen'. Nou goed, het zal nog wel niet helemaal over zijn, maar nu weet ik dat ik bijvoorbeeld als ik met Noor loop ongeveer 1 meter afstand moet houden. Dat is zeg maar een veilige afstand. Mocht ze te dicht bij komen, dan zet ik haar gewoon door aan het halster naar achter te duwen een stap terug, zodra ik dan de druk eraf haal en ze staat stil is dat haar beloning. Het is wel zo dat als ze dan weer naar voren loopt ik precies hetzelfde weer moet doen, net zolang tot ze daar blijft staan.
Karin, dat 'narrige gedrag' herken ik ook heel er. Dan denk ik dat we leuk een stukje gaan lopen en dan zie je die oortjes naar achter gaan en de neus opgekruld, zeg maar een hoofd op onweer, alsof ik de meest verschrikkelijke dingen van haar vraag. Aan de andere kant moet ik daar ook wel om lachen, het nukkige paardje..
Ik heb inderdaad de intentie om Noor zelf in te gaan rijden. Het meisje die vroeger mijn vorige pony inreed vraag ik om te helpen. Misschien gaat zij er ook wel als eerste op, zodat ik naast Noor kan blijven. Dit meisje is heel onbevangen en dat is wel iets wat ik op zo'n moment kan gebruiken en omdat we al eerder met twee jonge paarden bezig zijn geweest weet ik wat ik wel en niet aan haar kan vragen. Maar ik heb wel zo iets van als ik het gevoel heb dat het mijn petje te boven gaat schakel ik gewoon weer hulp in. Maar het ligt ook een beetje aan Noor, hoe zij gaat reageren.
Hoe groot Noor is? Pfff, dat wilde ik binnenkort eens gaan meten, ik gok zo rond de 1,45, misschien wel iets hoger. Groot genoeg in ieder geval om goed op te kunnen rijden. Zelf ben ik 1,74 en ze komt zo ongeveer met haar schoft tot mijn schouder.
Ik hou jullie op de hoogte. Oh ja, hoe gaat het bij jullie met de hoefsmid? Ik was er met Noor de laatste keer niet bij, maar de man van waar ze staat zeg maar, zei dat het een drama was. Ze wilde niet meewerken en de smid deed haar een praam op. Nou is die smid ook wel echt een lomperik (ik heb nog zelden een rustige smid meegemaakt) maar goed, met die praam lukte het natuurlijk prima. Toen ik zelf een paar dagen later haar hoeven deed, was er echt niks aan de hand! Maar het is natuurlijk ook wel anders om een hoef uit te krabben of in te vetten, dan dat zo'n smid hem helemaal naar achter trekt en begint te vijlen en schaven...

Groetjes Jasmijn

_________________
Merens-gek-geworden!


Omhoog
 Profiel  
 
 Berichttitel: Re: Ups en downs...
BerichtGeplaatst: wo jan 28, 2009 2:16 pm 
Offline
**
**
Avatar gebruiker

Geregistreerd: do jan 12, 2006 10:12 pm
Berichten: 731
Woonplaats: haute Vienne Frankrijk
Hoi Jasmijn. Op je vraag over de hoefsmid het volgende. Beiden paardjes van mij kunnen beslagen en bekapt worden zonder hulp erbij door de smid en hij vindt ze heel braaf. Dus geen problemen. Hercule is 13 jaar en Polie is 5,5 jaar en is onlangs voor het eerst beslagen. Succes ermee.

_________________
polie en hercule ----> in Frankrijk


Omhoog
 Profiel  
 
 Berichttitel: Re: Ups en downs...
BerichtGeplaatst: wo jan 28, 2009 5:22 pm 
Offline
starter
starter
Avatar gebruiker

Geregistreerd: wo nov 21, 2007 10:41 pm
Berichten: 107
Woonplaats: Maasbommel
Hai Jasmijn (en de rest natuurlijk)

Dat is wel jammer dat de smid dat met de praam doet. Ik denk dat als je met dat soort zaken er zelf bij kunt zijn, dat dat al heel veel scheelt, want jou vertrouwt ze en ze is nog jong en onwetend.
Sebas zijn hoeven zijn pas gedaan toen hij hier al 9 maanden was. Eerder was ik nog niet met hem klaar dat hij braaf genoeg was. Hij had dus flinke brokkelhoeven, echt achterstallig onderhoud zeg maar, maar nergens last van. Pas toen hij heel braaf zijn voeten een poosje kon optillen ben ik een smid gaan bellen. Ik heb tegen die smid gezegd dat ik een jong paard had waar ik op het gebied van vertrouwen winnen veel in geinvesteerd had en dat ik graag wilde dat hij langs kwam maar alleen als hij het geduld en de tijd ervoor wilde nemen, en niet dat hij een hijs zou verkopen oid :? . Smid had daar geen enkel probleem mee, deed het perfect en was zeer vriendelijk en geruststellend naar Sebas, hij mocht dus vaker komen :D !!
Ik heb het idee dat Sebas nu weer een groeispurt heeft. Hij loopt hele dagen op de wei en eet als een paard ( :) ). Ik laat 'm lekker tot april rondlummelen met onze 2 andere en dan gaat hij aan de gang. Eerst wandelen (straat op), longeren (uitgebreid) en weer opnieuw schriktraining in de bak, met vlaggetjes, ballonnen, radio, ballen en zeil. Dat heb ik van de zomer ook gedaan en het interesseerde hem allemaal niks, vond het prachtig.
Ik ben heel benieuwd hoe het verder allemaal zal gaan en als ik het zelf niet kan, dan laat ik het doen!

gr Karin

_________________
Sebastian, ruim 4,5 jaar. Met 3 jaar zadelmak en sinds 4 jr bereden


Omhoog
 Profiel  
 
 Berichttitel: Re: Ups en downs...
BerichtGeplaatst: wo jan 28, 2009 6:58 pm 
Offline
****
****
Avatar gebruiker

Geregistreerd: za maart 12, 2005 10:28 am
Berichten: 2036
Woonplaats: Valthermond
Hee hoi,

Nou er zijn uiteraard al heel veel reacties geschreven maar toch van mij ook even een korte.

Wat herkenbaar :roll: dat steigeren, ik kan me heel goed voorstellen dat je onzekerheid alleen maar erger wordt en dat je angst groter. Ik kan je uit eigen ervaring vertellen, het komt goed ;) Super dat je zo'n fijne hulp hebt gevonden, ben zelf ook groot fan van freestyle.

Heel veel succes!!!

_________________
FIGARO DU KERCORB X BETEL DE FANTILHOU = QUINOA DE FANTILHOU

Afbeelding


Omhoog
 Profiel  
 
 Berichttitel: Re: Ups en downs...
BerichtGeplaatst: do jan 29, 2009 9:13 pm 
Offline
*
*
Avatar gebruiker

Geregistreerd: do okt 19, 2006 2:28 pm
Berichten: 419
Woonplaats: Eben Emael
Hallo allemaal

Ik geloof dat een jong paard niet vaak uit onwil iets niet doet. Paarden zijn dieren die graag iets voor ons doen maar ze moeten het wel vertrouwen en begrijpen. Dat laatste is soms een probleem en het paard verzet zich tegen die onduidelijkheid.
Soms gaan we te snel van start en hebben we al in gedachten hoe het paard over die balk moet lopen terwijl het paard nog aan de beginfase staat ( wat ligt daar voor een raar ding op de grond)
Het paard wil eerst verkennen en ruiken en voelen misschien met een hoef. Bij het opleiden van dieren is het belangrijk dat je weet hoe een dier denkt en de zaken interpreteert. Dat is ook het moeilijkste ervan.
Als een praam nodig is om iets te doen dan was het paard er nog niet aan toe. Hij was nog in de beginfase.......
Natuurlijk zijn er momenten dat Sauvage staakt terwijl ik weet dat ze die oefening al 20 x gedaan heeft. Soms is er iets in de omgeving dat haar afleidt of soms ben ik niet relaxed.
Ik heb wel eens willen bekappen en merkte da Sauvage niet meewerkte. Ze steigerde zelfs. Dit had ik toch al veel vaker gedaan???
Ik werd boos maar meer op mezelf. Ik had gewoon mijn dag niet. Ik had geen goede hulp bij me en wilde te veel in een keer. Sauvage pikte mijn emotie op en ging dus volledig tegenwerken.
Ik ben even gestopt om rustig te worden en vond dat ik die dag slecht begonnen was en dat het geen zin had om door te gaan. Ten eerste had ik te weinig tijd, te weinig ervaren hulp, wilde vier hoeven ineens en was slecht gehumeurd.
Ik besloot even met Sauvage te wandelen en heb daarna 1 hoef opgepakt voor enkele seconden. Ik beloonde haar. Daarna de andere hoeven opgepakt en beloond en haar terug gezet in de wei.
Een paar dagen later had ik de hele dag tijd,had een goed humeur en ik wilde 2 hoeven doen en had goede hulp.
Het ging toen geweldig goed.
Een week later deed ik ook de achterhoeven. Ik had hier veel van geleerd...

_________________
Sauvage en Sauteuse (Chanty)


Omhoog
 Profiel  
 
 Berichttitel: Re: Ups en downs...
BerichtGeplaatst: vr jan 30, 2009 3:43 pm 
Offline
starter
starter
Avatar gebruiker

Geregistreerd: do feb 28, 2008 12:13 am
Berichten: 153
Woonplaats: Son
Blijft altijd lastig als iets niet lukt, je niet weet hoe je het op moet lossen en steeds verder van huis geraakt.

Ik heb Rens nu sinds half oktober vorig jaar. Rens kwam helemaal groen uit de wei, was nog hengst en kende niets. Ik heb meteen iemand gezocht die mij les kan geven in grondwerk en werken aan de lange lijn.Samen zijn Rens en ik vanaf het begin begonnen. Uitgebreid poetsen en verwennen met wat dan ook zit niet in het pakket inbegrepen. Poetsen deed ik in het begin zelden en verwennen doe ik nog steeds niet.

Inmiddels zijn we nu 3 maanden samen bezig. Ik doe nog steeds alles met alleen een hoofdstel. Wandelen en oefeningen aan een slappe lijn, door het bos en langs de weg en door het dorp. Werken aan de lange lijn, longeren enz. enz. Er zijn zoveel leuke oefeningen te verzinnen, waarbij je paard spelenderwijs en op een vriendelijke manier richting handbaarheid en zadelmak geleid wordt. Hoe meer je samen leert, hoe leuker het wordt en je kunt al zoveel doen langs je paard. Inmiddels ben ik nu pas begonnen met een hoofdstel en bit. Volgende week ga ik starten met dubbele lange lijnen en gaan we het stuur en de rem erop zetten. Een zadel heeft hij al 2 maanden erop liggen, en dat vind hij nu al heel gewoon. Erop gaan zitten is straks gewoon weer een volgende stap in de training.

Vandaag ben ik voor het eerst bovenop mijn paard gaan zitten. Ook hier is helemaal naar toe gewerkt met allerlei oefeningen vanaf het begin.
En ja ook Rens geeft er af en toe de brui aan en ook ik stond in het begin met een paard in het bos wat geen stap meer wilde verzetten. En 2 weken geleden verraste hij me om na 3 maanden ook maar eens omhoog te gaan onderweg. Maar wij zijn al zoveel samen aan het leren geweest.. dat ik hem steeds beter leer kennen, en hem steeds beter kan corrigeren met alle kennis die ik in de lessen heb opgedaan. Rens heeft een oefening snel door en is daarna ook snel verveeld. En bij Rens kan ik beter een stapje terug doen in het programma als er verzet komt of als het fout gaat, dan hem dwingen.... want dan wordt het foute steeds weer bevestigd. Even een stapje terug, finetunen en weer ernaar toe werken werkt bij ons prima. Maar als ik vastloop vraag ik hulp.

Rens is precies, dus mijn hulp moet goed en gedoseerd zijn. Maar Rens is ook ruimhartig, als ik het fout doe zie ik het meteen, maar krijg ik ook weer alle ruimte om te corrigeren. Tot nu toe een prima leerpaard. Ben beniewd hoe binnenkort het zadelmak maken verder gaat verlopen. En dan naar buiten.....
Ik heb er zin in, Rens hopelijk ook.

Igg veel succes met de jonge paarden.

_________________
Rens sinds november voor de koets en sinds december ook bitloos


Omhoog
 Profiel  
 
 Berichttitel: Re: Ups en downs...
BerichtGeplaatst: vr jan 30, 2009 6:48 pm 
Offline
**
**
Avatar gebruiker

Geregistreerd: do jan 12, 2006 10:12 pm
Berichten: 731
Woonplaats: haute Vienne Frankrijk
Jonge paarden blijven je verrassen. Gisteren een hele stoute Polie. Gelukkig had ik les en we hebben het gelijk de kop in kunnen drukken. Vandaag kwam mijn instructrice heel nonchalant het huis uit om zogenaamd lekker in het zonnetje een cigaretje te roken toen ik ging rijden :D . Gewoon ondersteuning kreeg ik doordat ze daar zat, ze had het gisteren ook wel heftig gevonden het gedrag van Polie, vandaar dat ze bij de bak bleef zitten. Polie was weer heel erg braaf en ik ben dan ook snel gestopt als beloning. Dus ook hele lieve paarden kunnen soms erg stout zijn en de ruiter angst aan jagen. En waarom??? Fris weer? Rustdag? Nieuwe bijrijder en dan weer de eigen baas die wat meer vraagt? :? Het blijven dieren. Dus Jasmijn en de andere, je/jullie bent/zijn zeker niet de enige. Prettig weekend met veel paardenplezier.

_________________
polie en hercule ----> in Frankrijk


Omhoog
 Profiel  
 
Geef de vorige berichten weer:  Sorteer op  
Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 27 berichten ]  Ga naar pagina 1, 2  Volgende

Alle tijden zijn GMT + 1 uur [ Zomertijd ]


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 5 gasten


Je mag geen nieuwe onderwerpen in dit forum plaatsen
Je mag niet antwoorden op een onderwerp in dit forum
Je mag je berichten in dit forum niet wijzigen
Je mag je berichten niet uit dit forum verwijderen

Zoek naar:
Ga naar:  
cron
Powered by phpBB® Forum Software © phpBB Group
phpBB.nl Vertaling